งานสุมหัว กลัวสุดใจ

ทำงานตัวเป็นเกรียว แต่ทว่าทำผิด ก็ต้องทำใหม่ เจ็บใจ เจ็บจังจัง อุตส่าห์นั่งทำทั้งคืน ไฉนกลายเป็น “ทำใหม่” ไปได้ละหว้าาา ทำงานไม่ตามคอนเซ็ป (เออก็จริง) ไหนละ สิ่งที่บอกถึงคอนเซ็ป (ที่เอ็งชี้อะ) ไม่เห็นจะเกี่ยวกันเลย ไม่แสดงถึงในงานเลย (เออจริงวะ) ทำไมพระอาทิตย์อ้อมเหนือตั้ง 8 เดือน? (เพื่อนบอกอะ) แย่งแฟนเพื่อนหรอ (เกี่ยวไรวะ?) อ้อมเหนืออย่างมากก็วันเดียว (จริงหรอวะ *ท่าทางตื่นเต้นมาก) เดี๋ยวค่อยคุยกัน (….) นี่เป็นคอมเม้นจากท่านผู้มีอุปการะ”คูณ” และเป็นอภินันทนาการจาก ผู้สอน สุดท้ายก็  ‘โง่จริงๆเลยเรา’… Read More →

จากวันนั้นถึงวันนี้

สิ่งที่เรียกว่าตำนาน นั้นมีความหายแท้จริงว่าอย่างไร ตำนานใส่พริกสองเม็ด เป็นอาหารเลื่องชื่อของชาวอีสาน ที่คนในเมืองชอบเรียกว่าเมืองลาว เพียงเพราะพูดสำเนียงไม่เหมือนกัน เมืองลาวก็มีตำนาน ตำนานที่ไม่ใช่อาหาร แต่เป็นเรื่องราว จากรุ่นหนึ่งสู่รุ่นต่อๆไป อะไรลาวๆ คนเมืองแปลความหมายว่าเสี่ยว ส่วนอะไรไทยๆ คนเมืองชอบหาว่าล้าหลัง อะไรฝรั่งๆ คนเมืองขี้ตู่ว่าอินเตอร์ คนเมืองการศึกษาสูงก็เงี๊ย ไม่เข้าตากรรมการก็หาเรื่องไว้ก่อน คนเมืองสมัยนี้ไม่เชื่อตำนานหรอก เพราะมันล้าสมัย ไม่เป็นที่น่าเชื่อถือ! แต่พวกคุณจะเชื่อตำนานนี้หรือไม่ เราไม่สน เพราะเราไม่ใช่คนการศึกษาสูง เราเชื่อตำนาน เราเชื่อ เพราะเราโง่เขลาเบาปัญญา ท่ามกลางปัญญาชนสูงส่งเต็มเมือง เราเชื่อ พระพุทธเจ้ามีอยู่จริง… แล้วเราก็เชื่อ ที่ท่านบอกให้เราอย่าเชื่อ เชื่อ!… Read More →

วันไหนๆ ก็รักแม่

วันไหนๆ ก็รักแม่ แล้ววันแม่ ไม่รักแม่ จะรักใคร เนื่องในโอกาสวันแม่ ใครอยากบอกรักแม่ก็เชิญตามสบาย ใครอยากกอดแม่ก็เชิญตามสบาย ใครอยากหอมแก้มแม่ก็เชิญตามอัธยาศัย ใครอยากพาแม่ไปเที่ยวก็เชิญตามสบาย ใครอยากทำอะไเพื่อแม่ก็เชิญทำ ไม่ต้องเขิลอาย เพราะถ้าไม่มีแม่แล้ว ก็ไม่รู้จะ้เขิลกับใคร เมื่อเราคิดได้อย่างนี้ทีไร ก็อยากจะเข้าไปบอกแม่ว่ารักทันที ถึงแม้จะเขิลมาก

รับค่ะ ไม่รับครับ

ช่วงนี้โฆษณารณรงค์ให้ไปลงประชามตินั้นมีอยู่แทบทุกสื่อ ประชา+มติ ก็อาจจะหมายถึง ข้อตกลงของประชาชน มั้ง เราตีความโดยที่ไม่ใช่นักกฏหมาย และไม่ใช่นักภาษาศาสตร์เลย ตีความตามความเข้าใจของ ประชาชนวัยรุ่นธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้น รับ ไม่รับ เราก็ยังไม่รู้ จะให้ไปอ่านรัฐธรรมนูญก็ใช่เรื่อง เพราะมันเป็นภาษาที่ขนาดลิงยังไม่อยากอ่านเลย เรามีความเชื่อว่า ต่อให้นักดาบมีดาบที่ฆ่าศัตรูได้อย่างเด็ดขาดภายในชั่ววินาทีเดียว นักดาบนั้นก็สามารถฆ่ามิตรได้ภายในชั่วพริบตา กฏหมายมันจะดีไม่ดีมันก็อยู่ที่ผู้ใช้ มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับกฏหมายเลย พวกเราเองนั้น ชอบสร้างความแบ่งแยกออกจากสิ่งมีชีวิตกับ สิ่งที่กำหนดสิ่งมีชีวิต เมื่อนานมาแล้ว บรรพบุรุษเราเชื่อว่าต้นไม้ ป่าไม้ แม่น้ำ และ ภูเขามีสิ่งศักดิ์สิทธิ์คุ้มครองอยู่ พวกเราเลยไม่คิดจะทำร้าย ทำลายสิ่งเหล่านั้น แต่ทว่ายุคสมัยเปลี่ยนไป พวกเราเกือบทั้งโลก มองหาผลประโยชน์จากสิ่งเหล่านั้น… Read More →

อะไรคือ Professional?!

วันนั้นอาจเป็นวันที่คุณทำงานหนัก จนกระทั่ง วันรุ่งขึ้นคุณไปทำงาน ส่งงาน หรือรายงานสาย อย่างนี้ถือว่า่ไม่โปร(Professional) มั้ย? แล้วถ้าวันนั้นคุณแต่งตัวอย่างรีบเร่งจนลืมไปว่า กางเกงที่คุณใส่มา มันมีรอยขาดที่ต้นขา อย่างนี้ถือว่าไม่โปรมั้ย? อะไรคือกำแพงแบ่งระหว่าง โปรและไม่โปร? มือโปร(อย่างที่เค้าเรียกกัน) ต้องเนี๊ยบทุกตารางนิ้ว ต้องตรงต่อเวลา ต้องไม่ทำกิริยาที่ไม่น่าเชื่อถือ ต้องเออออ ว่าตามต่อผู้มีอำนาจ(เงิน) ต้อง……… อีกสาระพัด แล้วทำไมมือโปรต้อง “ต้อง” ไปซะทุกอย่างละ? แล้วอีกอย่าง ทำไมต้องมีมือโปร และไม่โปรด้วยละ? ทำไมต้องมีกำแพงกั้นระหว่างมัน? คนฝีมือดี แต่รักการแต่งตัวสบายๆ นั้นไม่น่าเชื่อถือเหรอ เราสนใจอะไรกันแน่ ระหว่างการเสนองานขาย… Read More →

รักน้อยๆ แต่รักนานๆ

“รักน้อยๆ แต่รักนานๆ” อาจจะไม่เหมือน “รักนะ เด็กโง่” เพราะรักนะเด็กโง่ อาจจะดูเบาสมอง ใช้เป็นมุกไว้เล่นกัน ซะมากกว่า แต่ รักน้อยๆ แต่รักนานๆ นั้นดูมีมิติเวลาเข้ามา ทำให้รัก ดูมีมิติมากขึ้น และ “รักนะ เด็กโง่” ก็คงไม่เหมือน “รักนะ แต่ไม่แสดงออก” เพราะ รักนะ เด็กโง่ ดูว่าเป็นการแสดงออกมากไปจน มีคนพูดว่า รักนั้นไม่จำเป็นต้องแสดงออก หรอกนะ เด็กโง่…. บางคนอาจเคยพูดไว้แบบนั้น แต่ถึงอย่างไรก็ช่างเถอะ รักนั้นมันคือ อะไรหรือ?… Read More →